Ανακούφιση Πόνου

Ο καρκινικός πόνος σε ποσοστό που φθάνει το 50% εμφανίζεται κατά την αρχική διάγνωση της νόσου, ενώ το ποσοστό αυτό φτάνει στο 75% σε προχωρημένο καρκίνο. Στους μισούς ασθενείς με καρκινικό πόνο ο πόνος είναι μέτριος προς σοβαρός ενώ 1/3 των ασθενών έχει σοβαρό – ανυπόφορο πόνο. Ο πόνος προκύπτει είτε λόγω επιπλοκής της νόσου για παράδειγμα λόγω της θέσης του και της διήθησής του είτε λόγω της χορηγούμενης θεραπείας. Ο καρκίνος του παγκρέατος, του οισοφάγου καθώς και πρωτοπαθή ή μεταστατικά καρκινώματα των οστών οδηγούν πιο συχνά σε ανάπτυξη πόνου. Άλλες κακοήθειες όπως αυτές στην πυελική ζώνη όπως των ωοθηκών, του ενδομητρίου και του τραχήλου μπορεί να οδηγήσουν επίσης σε σοβαρό πόνο.

Αίτια πόνου σχετιζόμενα με τη νόσο

Οστικές μεταστάσεις, διήθηση νευρικών πλεγμάτων, διήθηση κάψας σπλάχνων (ήπατος), διήθηση μαλακών μορίων ή δέρματος, διήθηση τοιχωματικού υπεζωκότα σε καρκίνωμα πνεύμονα.

Αίτια σχετιζόμενα με θεραπευτικούς χειρισμούς

Βλεννογονίτιδα στοματικής κοιλότητας – φαρυγγα – οισοφαγου, μετα από ακτινοθεραπεία έγκαυμα ή βλεννογονίτιδα, νευροπάθεια, μετεγχειρητικός νευροπαθητικός πόνος, δυσκοιλιότητα.

Ο καρκινικός πόνος είναι σύνθετος πόνος και έχει στοιχεία σπλαχνικού/ σωματικού πόνου, νευροπαθητικού πόνου και ψυχογενούς πόνου. Η αντιμετώπισή του γίνεται με φαρμακευτική αγωγή (παρακεταμόλη, μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών, κορτικοστεροειδών, οπιούχων, αντιεπιληπτικών, αντικαταθλιπτικών κ.α.), με επεμβατικές τεχνικές (πχ κατάλυση νεύρων) αλλά και με μη επεμβατικές τεχνικές (πχ βελονισμός, φυσικοθεραπεία).

Οι ασθενείς πρέπει να αξιολογούνται διαρκώς και σε τακτά χρονικά διαστήματα προκειμένου να γίνεται αποτελεσματική ανατιμετώπιση του πόνου τους αλλά και να ρυθμίζονται και οι τυχόν ανεπιθύμητες ενέργειες από την αναλγητική αγωγή.

Σειρά οδηγών της ESMO για ασθενείς

Ο καρκινικός πόνος είναι σύνθετος πόνος και έχει στοιχεία σπλαχνικού/ σωματικού πόνου, νευροπαθητικού πόνου και ψυχογενούς πόνου. Η αντιμετώπισή του γίνεται με φαρμακευτική αγωγή (παρακεταμόλη, μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών, κορτικοστεροειδών, οπιούχων, αντιεπιληπτικών, αντικαταθλιπτικών κ.α.), με επεμβατικές τεχνικές (πχ κατάλυση νεύρων) αλλά και με μη επεμβατικές τεχνικές (πχ βελονισμός, φυσικοθεραπεία).

Οι ασθενείς πρέπει να αξιολογούνται διαρκώς και σε τακτά χρονικά διαστήματα προκειμένου να γίνεται αποτελεσματική ανατιμετώπιση του πόνου τους αλλά και να ρυθμίζονται και οι τυχόν ανεπιθύμητες ενέργειες από την αναλγητική αγωγή.

Σειρά οδηγών της ESMO για ασθενείς